La Kirlo/* * *

El Vikifontaro
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Prologo Indekso : La Kirlo (1924)
de José Eustacio Rivera
Tradukita de Ruben' Torres
* * *
Unua Parto


* * *

«...Los que un tiempo creyeron que mi inteligencia irradiaría extraordinariamente, cual una aureola de mi juventud; los que se olvidaron de mí apenas mi planta descendió al infortunio; los que al recordarme alguna vez piensen en mi fracaso y se pregunten por qué no fui lo que pude haber sido, sepan que el destino implacable me desarraigó de la prosperidad incipiente y me lanzó a las pampas, para que ambulara, vagabundo, como los vientos, y me extinguiera como ellos, sin dejar más que ruido y desolación».

(Fragmento de la carta de Arturo Cova)


«Kiuj iam kredis ke mia inteligento disradiis eksterordinare, kiel aŭreolo de mia juneco; tiuj kiuj forgesis min apenaŭ mia plando descendis al la misfortuno; tiuj kiuj memorante pri mi iam pensas pri mia malsuceso kaj demandas al ili kial mi ne estis kio mi estus povinta esti, sciu ke la senkompata destino elradikigis min el la naskiĝinta prospero kaj lanĉis min en la pampojn, por ke mi iradu, vagabonde, kiel la ventoj, kaj mi estingiĝu kun ili, lasinte nur bruon kaj forlasitecon».

(Fragmento de la letero de Arturo Cova)