La amo de l' patrolando

El Vikifontaro
Iri al: navigado, serĉi
El letero Indekso : La amo de l' patrolando (1912)
de Eska
La nigraj pensoj
Aperis en Unuaj agordoj.


          I.
Mi amas landon mian
Polujon familian,
Ĉiun peceton, eron,
Mi amas polan teron
        Per tuta mia kor'.

Mi amas ĝin per forto
Kun ĉiu ĝia sorto,
Kun ĝem' de l' mallibero,
Mi amas vin poltero
        Per tuta mia kor'.
           II.
Ho, kiel belega
La pola vilaĝo,
Kiun mi memoras
De mia fruaĝo.
        Malgranda dometo,
        Kun pajla tegmento,
        Apude volviĝas
        Voj' kiel serpento

Proksime de l' domo
Rivero fluetas'
Kaj iom malantaŭ
Arbaro bruetas.
        Kaj kien rigardi
        Montetoj kaj valoj,
        Ĉirkaŭe kreskadas
        Tritikoj, sekaloj.

En tiu vilago
Dum kelke da jaroj
Mi aŭdis brueton
De l' verdaj arbaroj.
        Mi vidis tie-ĉi
        Leviĝon de l' suno,
        Mi aŭdis ploradon
        De l' pluva aŭtuno.

Ho, kiel belega
La pola vilaĝo,
Kiun mi memoras
De l' mia fruaĝo.
        Malgranda dometo,
        Kun pajla tegmento,
        Apude volviĝas
        Voj' kiel serpento.