La sonoriloj

El Vikifontaro
Jump to navigation Jump to search
Indekso : La sonoriloj
de Rosalía de Castro
Tradukita de Vikifontaro

Mi amas ilin, mi aŭdas ilin,
Kiel mi aŭdas la murmuron de l’ vento,
La murmuron de l’ fonto
Aŭ la beon de l’ ŝafido.

Kiel la birdoj, ili,
Tuj kiam eklumas en la ĉielo
La unua radio de l’ mateniĝo,
Salutas ĝin per iliaj eĥoj.

Kaj en siaj notoj, kiuj disvastiĝadas
Tra la ebenaĵoj kaj montetoj,
Estas io simplanimeca,
Paca kaj alloga.

Se ili por ĉiam silentiĝus,
Kia malĝojo en la aero kaj ĉielo!
Kia silento en la preĝejoj!
Kia miro inter la mortintoj!