Tiun ĉi fojon mi komencas serioze, ĉar mi devas resti nur malmulte da tempo ĉi-tie, por ke la tuta programo estu plenumata kaj… (Rigardante la horon.) Kiel ! jam de unu kvarono da horo mi estas tie ĉi ! Sed mi devus esti foririnta de dudek minutoj ! (Li iras al sia portilo, prenas sian muzikaĵon, prepariĝas por foriri, dirante :) Mi estas ĉagrenega… certe… mi estus volinta… sed neeble… mi bedaŭras, senkulpigu min… (Li finas siajn preparadojn, kaj alparolas tre afable la ĉeestantaron :) Estas vere kurioze, kiel rapide pasas la tempo en bona societo ! (Li ekforiras kaj revenas.) Pardonu, nur unu vorton. Se mi decidis ludi hodiaŭ, ne estas simple pro la amo al la pura arto ; ne, estas tial ke mi intencas instrui (kvazaŭ li farus reklamon). Mi do esperas, ke vi ŝatis mian metodon kaj mian manieron ludi (li salutas) kaj ke vi havos la afablecon sendi al mi lernantojn. (Li salutas kaj eliras.)
