Flankaj objektoj. — Fluto — kompreneble —
muzikportilo, muzikaĵo por fluto (klarneto, trombono
aŭ hobojo, tio estas negrava). Funde, aŭ
dekstre, aŭ maldekstre, fortepiano — de ia ajn
fabrikejo, kun vosto aŭ sen vosto, agordita aŭ
ne. — Se la fortepiano ĝenas iomete, oni ne metu
fortepianon. — Fortepianisto ne estas nepre
necesa, eĉ se estas fortepiano. — Ĉiuokaze la pianisto
ne bezonas havi talenton, — male. Se li
konus nenian noton de muziko, tio estus eĉ
preferinda. — Krom tio, oni metu ĉion, kion oni
volos: seĝegoj, kandelingoj, floroj, vestportiloj,
vazoj de Ĥinujo aŭ de Sèvres, pentraĵoj, k. t. p.,
k. t. p., unuvorte ĉion, kio povas esti agrabla por
la okuloj de la ĉeestantoj, kaj favore pretigi iliajn
orelojn.
La artisto eniras sur la scenejon, — vestita per frako, se li havas unu — kaj ŝajnas plena da modesteco (la modesteco de la talentuloj). Li salutas unufoje aŭ multfoje, laŭ la grado da ĝen-
