Saltu al enhavo

Paĝo:Eroŝenko - La Ĝemo de Unu Soleca Animo, 1923.pdf/40

El Vikifontaro
Ĉi tiu paĝo estis validigita
LULKANTO


Ploras knabo, ploras kara,
Ploras en lulil’,
Li ne volas kontentiĝi
Eĉ je belludil’.

Ŝajnas io lin timigas
En la noktmallum’,
Vidas ion li teruran
En mistera fum’.

Tremas li… ho, mia knabo!
Mia kara Ĥin’!
Kiaj nun fantomoj venis
Por timigi vin?

Ĉu timigas vin Japano
Kun pafil’ en man’?
Ĉu vi timas ke vin batos
Blanka Eŭropan’?