Paĝo:Fundamento de Esperanto.djvu/36

El Vikifontaro
Salti al navigilo Salti al serĉilo
La paĝo ne bezonas esti provlegata


GRAMATYKA 25 C) PRAWIDŁA OGÓLNE 9. Każdy wyraz tak się czyta, jak się pisze. 10. Akcent pada zawsze na przedostatnią zgłoskę. 11. WVyrazy złożone tworzą się przez proste połącze¬ nie wyrazów (głowny na końcu). Przykład: vapor/ŝip/o, parostatek—z vapor para, ŝip okręt, o — końcówka rzeczownika. 12. Przy innym przeczącym wyrazie opuszcza się przysłówek przeczący ne (np. mi neniam vid/is nigdy nie widziałem). 13. Na pytanie «dokad» wyrazy przybierają koń¬ cówkę przypadku czwartego (np. tie tam (w tamtem miejscu)—tie/n tam (do tamtego miejsca); Varsovi/o/n (do Warszawy). 14. Każdy przyimek ma określone, stałe znaczenie; jeżeli należy użyć przyimka w wypadkach, gdzie wybór jego nie wypływa z natury rzeczy, używany bywa przyi¬ mek je, który nie ma samoistnego znaczenia (np. ĝoj/i je tio cieszyć się z tego; mal/san/a je la okul/o/j chory na oczy; enu/o je la patr/uj/o tęsknota za ojczyzną i t. p. Jasność języka wcale wskutek tego nie szwankuje, albowiem w tym razie wszystkie języki używaja jakie¬ gokolwiek przyimka, byle go tylko zwyczaj uświęcił; w języku zaś międzynarodowym sankcja we wszystkich podobnych wypadkach nadana została jednemu tylko przyimkowi je). Zamiast przyimka je używać też można przypadku czwartego bez przyimka tam, gdzie nie za¬ chodzi obawa dwuznaczności. 15. Tak zwane wyrazy «cudzoziemskie» t. j. takie, które większość języków przyjęła z jednego obcego żród¬ ła, nie ulegają w języku międzynarodowym żadnej zmia¬