Antaŭ dudeko da jaroj, la lingvistoj ankoraŭ
malkonsentis pri la eblo daŭre starigi artefaritan
lingvon. Hodiaŭ ili devas agnoski la faktojn: Depost
34 jaroj esperanto vivas k normale daŭrigas
sian evoluadon, tute same kiel natura lingvo. Proporcie
kiel ĝia uzado disvastiĝas en ĉiuj fakoj de
l’vivo: scienco, arto, tekniko ktp., ĝi fleksiĝas k
pliriĉiĝas je novaj vortoj k formoj. La kreaĵo de
Zamenhof estas nun mirinda lingvo, kapabla traduki
ĉiujn nuancojn de la homa penso.
La formulo estas trovita. Kiu ajn konas la strukturon de esperanto, tiu povas, se por tio li havas emon k tempon, naski idojn de esperanto. S-ro de Sosur (Saussure), kiu ŝajne havas pasion por tia ludo, naskis almenaŭ dekduon da ili ekde 1908. Kaj mi scias, ke pluraj amatoraj lingvistoj posedas en siaj tirkestoj mirindajn projektojn; nur maljusta sorto malhelpis, ke ili trafu en presejon…
Teorie la problemo estas do solvita k ŝajnas,
ke hodiaŭ ni ekiras al praktikaj efektivigoj. La