Sceno 3
(Sama salono. La tri personoj side laboretas.)
Atuto: (ironie) Nu, Flago, kiam vi enŝipiĝos cele al via
Indoĉinio? Ĉu vi plue toleras la vjetnamajn
banditojn?
Flago: (fiere) Jes, sinjoro, mi jam subskribis mian
kontrakton. Mi nur atendas la ordonon kaj
same fiere kiel mi jam agis antaŭ kelkaj jaroj,
mi portos pretermaren la gloron de nia raso,
sub la emblemo de nia nacio... Sed, Atuto, kial
vi tiel inside demandas min?
Atuto: Nu. mia kara, estas ĉar mi antaŭe volus havi la
plezuron komandi vin sub la atributo de ĉi tiu
fabriko...
Flago: (mire) Ĉu vere vi estas anstataŭonta nian
inĝenieron? Per kia artifiko vi sukcesos je tiu
avanco?
Atuto: (Cinike, dum Barbulo laborete pripensas.)
Kompreneble, artifiko ne estas. Ĉiu baraktas,
kiel mi iam al vi klarigis, por sia «patrio». Vi
donacas vian sangon por forpeli la vjetnama-
