La ekkrio: „La kristanojn al leonoj!” sonis senĉese en ĉiuj
kvartaloj de la urbo. En la unua momento ne nur neniu dubis,
ke ili estas la veraj kaŭzintoj de la malfeliĉo, sed neniu volis
eĉ dubi, ĉar ilia puno devis prezenti grandiozan amuzon por
la popolo. Sed disvastiĝis la kredo, ke la malfeliĉo ne alprenus
tiel teruran amplekson sen kolero de la dioj, oni ordonis do
fari en la temploj piacula, t.e. purigajn oferojn. Laŭ la inspiro
de la Sibilaj libroj la senato aranĝis solenaĵojn kaj publikajn
preĝojn al Vulkano, Cereso kaj Prozerpino. Matronoj faris
oferojn al Junono; en granda procesio ili iris al la marbordo,
por ĉerpi iom da akvo kaj ŝprucigi ĝin sur la statuon de la
diino. Edziniĝintaj virinoj preparis festenojn por la
dioj[1]kaj
pasigadis la noktojn maldorme. La tuta Romo puriĝadis de
pekoj, faradis oferdonojn kaj petis pardonon de la Senmortuloj.
Kaj dume meze de la ruinoj oni vojskizis novajn stratojn. Tie
kaj ie oni metis jam la fundamentojn de novaj, grandiozaj
domoj, palacoj kaj temploj. Antaŭ ĉio tamen oni konstruis
kun senekzempla rapideco grandegajn lignajn amfiteatrojn, kie
devis morti la kristanoj. Tuj post la interkonsilo en la domo de
Tiberius oni sendis al la prokonsuloj la ordonojn, ke ili havigu
sovaĝajn bestojn. Tigellinus malplenigis la bestejojn de ĉiuj
italaj urboj, ne esceptante la malpli grandajn. En Afriko oni
aranĝis laŭ lia ordono grandegan ĉason, en kiu devis partopreni
la tuta loka loĝantaro. Oni venigadis elefantojn kaj tigrojn
el Azio, krokodilojn kaj hipopotamojn el Nilo, leonojn el
Atlaso, lupojn kaj ursojn el Pireneoj, furiozajn hundojn el
Hibernio, hundojn-molosojn el Epiro, bubalojn kaj grandegajn
timindajn urojn el Germanujo. Pro la nombro de la malliberigitoj
la cirkludoj devis per sia amplekso superi ĉion, kion
oni vidis ĝis nun. La cezaro deziris dronigi la memoron pri la
brulo en sango kaj ebriigi per ĝi Romon, neniam do iu sangoverŝado
promesis esti pli brila.
La ĝojeskcitita popolo helpis al la vigiloj kaj pretorianoj
- ↑ Selisteria aŭ Lectisteria.
