Margarethe Noll - Georg Mahn. — N-roj 372—373
Mi ne povas sendi al vi la kvitancon pri mia pakaĵo, ĉar la leteroj restas longtempe survoje kaj oni malfermas ilin tiel, ke oni povus preni la kvitancon el la letero, forpreni miajn pakaĵojn kaj mi ne nur ne povus plendi kontraŭ la nekonatulo, sed mi eĉ ne scius ion pri la afero. Pro tio mi sendis al vi nur la kopion. Bonvolu sendi ĝin al mia nevo Julian Meisel (adreso: Berlin W. 15, Meinekestraße 16—17), demandante lin en mia nomo, ĉu li ne povus ricevi miajn pakaĵojn per ĉi tiu kopio kaj konservi ilin ĉe si ĝis la fino de la milito. (Ili estas du kofroj brun-flavetaj, kun la komencaj literoj K. Z. sur la supra flanko kaj mia vizitkarto ĉe la flankoj.) Se, en la stacidomo, oni ne volus doni ilin rekte al li, li tre facile povus ricevi ilin helpe de agentejo.
Mi jam skribis al mia nevo (unufojon helpe de vi kaj alian fojon tra Stockholm), sed verŝajne li ne ricevis miajn leterojn.
Mi ricevis kelkajn leterojn de ĝenerala enhavo. Mi skribis ankaŭ kelkajn pri la afero, sed mi timas, ke li ne ricevis ilin. Bonvolu sciigi lin, ke mi, kaj ankaŭ mia tuta familio, troviĝas en tre bona stato. Kio koncernas s-ron Bujwid, ne estas vere, ke li mortis. Fakte, li havis akcidenton, sed li vivas kaj nuntempe estas en bona sanstato. Bonvolu akcepti miajn korajn salutojn.]
Al s-ro Georg Mahn, Berlin
Lieber Herr Mahn! — Das Telegramm sowie auch den übersetzten Brief von Fräulein Noll (v. 31/X) habe ich dankend erhalten. Wollen Sie in meinem Namen Frl. Noll herzlichst danken für die Mühe, die sie sich für uns giebt. Mein Bild für das zu herausgebende Werkchen zu benutzen, erlaube ich natürlich ganz gern. Eine neue Photographie von mir kann ich leider nicht empfehlen, da ich mich schon lange nicht photographieren ließ. Eine Photographie von 1908 könnte Frl. Noll vielleicht bei Bieber in Berlin oder bei Meyer in Dresden bekommen. (Ich möchte sehr gern eins senden, aber leider besitze ich kein einziges Exemplar.) — Für den Kongreß nach dem Kriege wäre meiner Ansicht nach Kopenhagen ein ganz entsprechender Platz, wenn unsere dänischen Freunde die Mühe auf sich nehmen wollen. Ich bitte Frl. Noll meinen herzlichen Gruß den dänischen Esperantisten zu übergeben. — Nun ein paar Worte für meine Tochter:
Liebe Sophie! Mit großer Freude haben wir durch Herrn Mahn und Frl. Noll telegraphisch und brieflich Nachricht von dir erhalten. Unruhig sollst du jedenfalls nicht sein, auch wenn du von uns ganz lange keine Nachrichten erhältst, denn die Korrespondenz ist mit großen Schwierigkeiten verbunden. In den letzten vier Monaten habe ich mehrere Personen gebeten, dir Nachrichten von uns zu über-
