Reviviĝo

El Vikifontaro
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Indekso : Reviviĝo
de Stanislav Schulhof
El la poemaro Per espero al despero (1911)


Mi jam estis sen la idealoj,

Ne ekzistis por mi jam la floro,

Eksekiĝis amo en la koro,

Min ne tuŝis kant' de najtingaloj.


Mi nur vidis rapidantan sorton,

Nokton sen eliro kaj sen fino,

La fantomon, kun la kurba spino ...

Insideme proksimantan morton.


Mi ne ploris, mi ne ĝojis plue,

Mi nur kantis unu melodion,

Ke la sorto tiun komedion

Kun mi finu, kiel eble frue ...


Granda suno brilis sur lazuro

Kaj estiĝis ĉie lum' kaj varmo

Kaj en branĉoj kant' de l' birda svarmo

Sonis kiel ia uverturo.


Tuj mi sentis, kiel stranga flamo

Disverŝiĝas en la pala vango

Kaj en mia koro densa sango

Brilis kiel iam dum la amo.


Odorplena spiris la aero

Kaj el ĉiu plej kaŝita niĉo

Ekridetis al mi la feliĉo,

Nova vivo, plena je espero.