Streĉita kordo/Kongresa runo

El Vikifontaro
Salti al navigilo Salti al serĉilo

Kongresa runo

Vokas voĉ' de Väinemöinen

Vibras vok' en vaga vento

Kaj ĝin muĝas malproksimaj

Montoj, maroj murmurantaj.

La potenca praa patro

de la kantoj karesantaj,

La bravulo kun la brila

Balaanta blanka barbo

kaj ĉe l' koro kun kantelo,

Kies kordoj sorĉe sonas,

ravon semas vekiĝinta

Vigle, veke, varbe vokas,

Logas li al land' de l' lagoj

Festi kun la filoj frate.

Vibras voĉ' en vaga vento:

"Sonĝis mi en sankta sino

De Suomi kaj ripozis

En la revoj, rememoroj

De la idoj inspiritaj.

Sed min vekis vok' de l' Tempo,

Min el muska tero tiris

Sorĉaj sonoj sonorantaj.

Miri venis mi miraklon:

Patrolingvon de la Mondo:

Lingvon, kiu liutsone,

Lule lulas sur la lipoj,

Flate, flustre, flirte flugas,

Dolĉon donas dorlotante,

Muĝas kiel mar' majesta,

Kun titana tono tondras:

Ideala, inda ilo,

Instrumento konkuranta

Kun la kordoj de l' kantelo.

Miri venis mi miraklon:

Fabelforton fepotencan,

Kiu tegas tutan teron

Kaj por arda amo armas,

El la disaj, dividitaj

Gentaj grupoj glore formas,

Fandas fratan familion,

Ravan rondon sub radioj

De l' eterna esperstelo.

Ege eĥu elementoj,

Resonadu regionoj

Vekan, vokan, varban voĉon

De la nobla nova sento!

Am-armeo! Amasiĝu!

Armu vin per arda amo!

Festu frate kun la filoj,

Kaj sen laco laboradu!

Luktu firme, fajre, forte

Kaj sufoke kaptu kole

Tiun urson ulno-ungan,

Monstron de la Mortolando,

La militon malicegan.

Kreu kuna konstruado

Novan sanktan, savan Sampon:

Mirmiraklan muelilon,

Por mueli la malamon,

Kiu mondon monstre mordas.

Fine idoj inspiritaj,

Kiel iam Ilmarinen,

Forĝu firman firmamenton,

ĉiujn ĉarmojn de l' ĉielo,

Dian pompan mondpalacon,

Pian pacon paradizan,

Kun la dolĉaj di-donacoj

De l' fabela feliĉego..."

Al la lando de mil lagoj,

Muskaj montoj murmurantaj,

Vetflugante kun la vento

Vokis voĉ' de Väinemöinen.