Vere aŭ fantazie/16. Tria rakonto pri Afanti

El Vikifontaro
Salti al navigilo Salti al serĉilo
15. Instruisto Dunggŭo renkontas lupon Indekso : Vere aŭ fantazie
de Claude Piron
16. Tria rakonto pri Afanti
17. Komerca aliro

16. Tria rakonto pri Afanti[redakti]

Afanti sidis hejme ĝuante la ĉirkaŭan pacon. Antaŭ kelkaj tagoj, li havis teruran dento-doloron, sed finfine la malsana dento falis kaj li nun sentis sin tute bone. El la dento-doloro restis nur memoro, kaj la memoro de tiu maldolĉa sperto igis la plezuron senti sin bone, eĉ pli plaĉa.

Ve! La paco ne daŭris longe. Alvenis vizitanto. Afanti rekonis lin eĉ antaŭ ol li atingis lian domon. Estis vendisto de spicoj.

“Ho Afanti, vi ĉiam estas plej bonkora, ĉu ne?” la spicisto komencis post plej ĝentila saluto.

Afanti pensis: tiu tuj vortigos peton; homoj konstante ĝenas min per petoj; ĉu ili ne kapablas mem fari siajn aferojn?

“Ĉu mi estas bonkora, vi demandas. Nu, tia estas mia famo,” Afanti respondis. “Sed ĉu ĝi estas vera, ĉu ĝi estas malvera, kiel eblus scii?”

“Ho Afanti, ne ŝajnigu vin pli senscia, ol vi estas. Mi scias, ke vi estas bonkora. Kaj tion certe scias ankaŭ vi.”

“Se vi antaŭe sciis, kial vi demandis? Kial ne diri tuj, kion vi deziras?”

“Estimata Afanti, ne estas facile peti ion de homo, speciale de famulo. Tial ĝenerale oni aliras la aferon nerekte. Mi aŭdis, ke vi scias skribi, ĉu tio estas vera?”

“Jes. Mi scias skribi. Nun via peto fariĝas iom pli klara: vi deziras, ke mi skribu ion por vi, ĉu ne?”

“Jes, ho estimato! Mia frato loĝas en la urbego, norde, kaj mi bezonas informi lin pri io. Temas pri malsimpla afero rilata al spicoj. Li havas okazon aĉeti spicojn je plej interesa prezo, kaj li proponas tion fari por mi. Estus grave por mia spic-komerco. Sed mi devas klarigi al li la aranĝojn, kiujn mi proponas por la transporto el la norda regiono ĉi tien. Ĉu vi bonvolos skribi por mi la leteron?”

“Mi plezure tion farus, se mi havus tempon. Sed mi ne havos la tempon iri norden al la urbo.”

“Vi miskomprenis min. Mi ne petas vin iri tien. Mi ne volus ĝeni vin, petante vin viziti mian fraton. La aranĝon oni povas proponi skribe, ĉu ne? Mi petis nur, ke vi skribu leteron al li.”

“Mi perfekte komprenis vin jam la unuan fojon,” Afanti klarigis. “Sed neniu, krom mi, sukcesas kompreni mian skribon. Se mi ne ĉeestos por legi mian leteron al li, via frato ne povos ĝin kompreni. Pro tio mi diris, ke mi devus iri norden ĝis la urbo.”

————————

novaj vortoj:

dento, nordo, spico