Saltu al enhavo

Paĝo:SAT - Proletaria Kantaro, 1924.pdf/63

El Vikifontaro
Ĉi tiu paĝo estas provlegita


Hura!… De l’ reĝoj forigu ni kronojn,
Ĉar la popolo la dornan surhavas;
Kaj ni detruu putrintajn jam tronojn,
Kiuj en sango popola sin lavas.
Venĝon teruran pro la ekspluatoj
Al la suĉantoj de l’ sango — laŭ deco!…
Venĝon teruran al la plutokratoj,
Venu rikolto de la estonteco!…
Marŝu, Varŝavo… ktp.

El la pola trad. N. Nekrasov.


22. Kanto de Lodz’a[1] laboristaro (Lodzjanka)
(melodio sama kiel n.o 21)

Alte leviĝu nia standardo,
Florojn ni metu sur la tempi’!
Plenaj de kredo, forto kaj ardo
Al mortbatalo leviĝis ni.
Jen finbatalo pro la libero!
Standardo ruĝa — de fratoj sang’,
Vojo penega — mort’ kaj sufero,
En brusto sentoj — da fajr’ lavang’.
Hej, Lodzanaro! per sangomaro
Falintojn venĝi jam venis hor’!
Kune leviĝu, laboristaro,
Jam pro libero batali hor’!

Kiam nin premas tiaj Ŝajbler’oj[2]
Kaj ĉiu majstro — provokator’,
Kiam policon vokas Gajer’oj
Por malsatantojn peladi for,
Se kun Kaznakow[3] Poznanski[2] premas,
Se vipas kune frost’ kaj malsat’,

  1. Lodz — granda urbo teksindustria, 500 000 enloĝantoj (t. n. “pola Manchester“). “Lodzjanka“ estis kantata en 1905 dum revolucio.
  2. 2,0 2,1 Ŝajbler k. Poznanski — du tiam plejgravaj lodzaj fabrikposedantoj.
  3. Kaznakov — rusa urbestro-policisto, fama pro siaj kruelaĵoj.