Paĝo:Zamenhof L. L. - Fundamenta Krestomatio, 1903.pdf/358

El Vikifontaro
Ĉi tiu paĝo ne estas provlegita

Ĉie potenco via egala
   Kaj ĉie via patrujo.

Kial deziris vi do subite
   De l' val' suriri ĉielon?
Vi per argilo, brikoj malsprite
   Atingi pensis la celon?

Sed entrepreno via, ho, vana,
   Senfrukta restis je l' fino;
Tuj ĝin detruis Dia la mano,
   Kondukis vin al ruino.

Dum la konstruon vi diligente
   Plialten levi rapidis,
Jen vian lingvon Dio momente
   Je lingvoj mil disdividis!

Nun jam pri kio unu parolas,
   Komprenas dua nenion,
Kaj ne sciante, kion li volas,
   Al li venigas alion :

Unu por l'alta granda konstruo
   Necese brikon bezonas,—
Ne komprenante lin, jen la dua
   Argilon tuj al li donas.

Tuj malkonsento, poste batalo
   Fariĝis inter la rondo;
Tuta l'homaro iris de l' valo
   Diversajn landojn de l' mondo.

Kvankam jam pasis miloj da jaroj
   De tiu puno de Dio,
Regas ankoraŭ inter homaroj
   Malamo, senharmonio.