Noveloj (Sienkiewicz)/La anĝelo

El Vikifontaro
Salti al navigilo Salti al serĉilo
LA ANĜELO


En la urbeto Lupiskuro[1] post enterigo de Kalikstedzino okazis vespera diservo, kaj post la diservo en preĝejo restis ankoraŭ kelkaj virinoj, por kanti la reston de la kantoj. Estis la kvara horo posttagmeze, sed ĉar vintre je la kvara jam krepuskiĝas, en la preĝejo estis mallume. Precipe la ĉefan altaron kovris jam profunda ombro. Nur du kandeloj ankoraŭ brulis apud la ciborio, sed iliaj flagrantaj flametoj nur malmulte lumigadis orumitaĵojn de la pordeto kaj la piedojn de fiksita pli alte sur la kruco Kristo, trapikitajn per grandega najlo. La kapeto de la najlo aspektis kiel granda brilanta punkto meze de la altaro. De aliaj, ĵus estingitaj, kandeloj fluis strietoj de fumo, plenigante la apudaĵon de la altaro per specife preĝeja odoro de vakso.
Preĝeja gardisto kaj malgranda knabo movis sin tien kaj reen antaŭ la altaro. Unu el ili balais, la alia detiradis tapiŝon de la ŝtupoj. Iafoje, kiam la virinoj ĉesadis kanti, oni aŭdis koleran flustradon de la maljuna gardisto, insultanta la knabon, aŭ frapetadon en la neĝokovritajn fenestrojn de paseroj, al kiuj ekstere estis malvarme kaj malsate.
La virinoj sidis sur benkoj, pli proksime de la enira pordo. Tie estus ankoraŭ pli mallume, se posedantinoj Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/57 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/58 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/59 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/60 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/61 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/62 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/63 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/64 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/65 panjo estis unu, pentrita kun lilio en la mano kaj kun flugiloj. Li venos sendube. La prujno komencas iel murmuri pli laŭte. Eble tio estas pro liaj flugiloj, faligantaj pli multe da gutoj de la branĉoj. — Silentu! efektive iu venas; kvankam la neĝo estas mola, ĝi klare bruetas, la paŝoj proksimiĝas — ili proksimiĝas mallaŭte, sed rapide. La infano levas kun fido la dormemajn palpebrojn.
Kio ĝi estas?!
La infanon atente rigardas iu griza, triangula kapo kun forstarantaj oreloj[2]… terura, abomena…

Piednotoj[redakti]

  1. Pole tiu ĉi nomo ŝerce signifas „deŝiradon de la haŭto“.
  2. La kapo de lupo.