Noveloj (Sienkiewicz)/La maljuna servisto

El Vikifontaro
Salti al navigilo Salti al serĉilo
LA MALJUNA SERVISTO


En la vico de maljunaj ekonomoj, garbejestroj kaj arbarestroj, la alia tipo, ĉiam pli malaperanta de supraĵo de la tero, estas maljuna servisto. Mi memoras — dum la tempo de mia infanaĝo ĉe miaj gepatroj servis unu el tiuj mamutoj, post kiuj baldaŭ sole esploristoj elfosados de tempo al tempo la ostojn en malnovaj tombejoj, en tavoloj, dike kovritaj per forgeso. Li estis nomata Nikolao Suhovolski kaj estis nobelo el nobela vilaĝo Suha Vola, kiun li ofte rememoradis en siaj babiladoj. Mia patro heredis lin de sia patro, ĉe kiu li estis soldat-ordonato dum la tempo de la napoleonaj militoj. Kiam li venis en la servon de mia avo, li mem ne memoris, kaj demandita pri la dato, li flaris tabakon kaj respondadis:
„Nu, mi estis ankoraŭ junulaĉo, kaj ankaŭ sinjoro la kolonelo — Dio lumu al lia animo — portis ankoraŭ la ĉemizon en la dentoj”[1].
En la domo de miaj gepatroj li faris diversajn servojn: li estis bufedestro, lakeo; somere, kiel ekonomo li iradis gardi la rikoltadon, vintre, la draŝadon; li posedis la ŝlosilojn de la brandejo, keloj, kamero, irigadis la horloĝojn, sed antaŭ ĉio li — grumblis.
Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/27 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/28 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/29 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/30 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/31 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/32 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/33 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/34 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/35 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/36 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/37 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/38 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/39 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/40 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/41 Paĝo:Noveloj Sienkiewicz.pdf/42

Piednotoj[redakti]

  1. Pola diro, signifanta preskaŭ la samon, kion „nazmukulo“.