Saltu al enhavo

Paĝo:Rivera - La Voragine, 1924.pdf/30

El Vikifontaro
Ĉi tiu paĝo estas provlegita

—El kie aperis tiu ulo? —mi demandis kun kruda tono, konfrontante Alicion, tuj kiam ni restis solaj.

—Li alvenis rajdante laŭ tiu bordo, kaj la infanino Griselda lin pasigis per la pirogo.

—Ĉu vi lin konis?

—Ne…

—Ĉu vi ŝajnas al vi interesa?

—Ne.

—Ĉu vi intencas akcepti la parfumon?

—Ne.

—Tre bone! Tre bone!

Kaj mi prenis la flakonon el la poŝo de ŝia antaŭtuko kaj ĝin furioze frakasis en la korton, preskaŭ antaŭ la piedoj de la infanino Griselda, kiu revenis.

—Kristano, vi estas freneza, vi estas freneza!

***

Alicia, inter humiliĝinta kaj surprizita, malfermis la maŝinon kaj komencis kudri. Estis momentoj, kiam oni nur aŭdis la bruadon de la pedaloj kaj la babiladon de la papago sur sia paliso.

Infanino Griselda, komprenante, ke ŝi ne devus forlasi nin, diris, ridetanta kaj ruza:

—Tiuj kapricoj de tiu ĉi Barrera ja amuzas min. Nun li enmetas en si la ideon akiri smeraldojn kaj nun li metas siajn okulojn en miajn oroĉenojn. Li forprenus ilin de miaj oreloj!

—Ne estu, ke li prenu ilin kun sia kapo, mi respondis, plialtigante la satiron per efika ridego.

Kaj mi iris al la brut-kortoj, sen aŭskulti la alarmiĝintajn senkulpigojn.

—Vi faras bone, ke li ne kontraŭparolas min, ĉar mi vin venkus!

Supren leviĝante sur la barilo, mi faciligis mian malbonhumoron sub la sunradio, kiam mi ekvidis flosanta en la foraĵo, supre de la moriĉaroj, polvonubon, ondantan kaj densan. Post momento, de la kontraŭa flanko, mi ekvidis la silueton de rajdanto, kiu, senpacienca, transsaltis la pajlajn ondojn de la ebenaĵo, svinganta la ŝnuron kaj movante rapide. Granda brutar-amaso vibrigis la pampon, kaj aliaj bovistoj transiris la benkon, antaŭ ol la ĉevalaro aperis en mia vido, el kies grupo kelkfoje junaj ĉevalinoj disfuĝis, frenezaj de juneco, kaj disrompiĝantaj en ludemaj saltoj. Mi jam klare aŭdis la kriojn de la rajdantoj, ordonante malfermi la kortotrabon; kaj mi apenaŭ havis tempon obei ilin, kiam la ĉevalaro ĵetis sin en la korton, nervema, brava, kaj spirega.

Franco, sinjoro Rafael kaj la mulato Correa malseliĝis de siaj spiregantaj trot-ĉevaloj, kiuj, ŝvitantaj ŝaŭmon, frotis kontraŭ la bariloj la tremegantajn kapojn.