-Ventokapa, ventokapa, kiel ci ŝanĝiĝis!
-Saluton, infanino Griselda, kio estas tiu "ci"?
-Ĉu vi estas prizorgema pri la negoco? Por ormoneroj, Viĉado. Portu min. Mi volas iri kun vi!
Ŝi provis min ĉirkaŭbraki, sed mi forpuŝis ŝin per la kubuto. Ŝi hezitis surprizite:
Mi ja scias, mi ja scias! Vi timegas mian edzon!
-Mi malŝatas vin!
-Mizera! Infanino Alicia nenion scias. Nur ŝi donis al mi la taskon ne kredi al vi.
-Kion vi diras? Kion vi diras?
-Ke la ebenaĵulo estas sincera; ke al montarano, oni ne donu eĉ la manon.
Pala pro la kolero, mi eniris la salonon.
-Alicia, mi ne ŝatas vian kunestadon kun infaninio Griselda! Ŝi povas kontaĝi al vi sian vulgarecon! Ne konvenas ke vi daŭre dormu en ŝia ĉambro!
-Ĉu vi volas, ke mi lasu ŝin sola al vi? Ĉu vi ne respektos eĉ la gemastrojn de la domo?
-Skandalema! Ĉu jam revenas viaj ridindaj ĵaluzoj?
Mi forlasis ŝin ploranta kaj iris al la kan-tegmenta domo. Maljunulinoi Tiana kudris pecojn sur la ĉemizo de la mulato, kiu, duon-nuda, kun k amanoj sub a kapo, atendis la laboron kuŝanta sur ledaĵo.
-Blankulo, vi refreŝiĝu en tiu hamako. Varmas kvazaŭ pluvos!
Vane mi provis reekdormi. Ĝenis min la kuklado de kokino, kiu gratis en la subtegmento, dum ĝiaj kunulinoj, kun malfermitaj bekoj, spiregis en la ombro, indiferentaj al la galantaĵoj de koko, kiu alvenis por amindumi ilin.
-Tiuj ĉi damnaj kokinoj ne lasas min eĉ dormi!
-Mulatino, mi diris: Kiu estas via lando
-Tiu ĉi, kie mi estas.
-Ĉu vi naskiĝis en Kolombio?
-Mi estas nur ebenaĵana, proksime al Manareo. Oni diras, ke mi estas kravana, sed mi ne estas el Kravo; ke paŭtana, sed mi ne estas el Paŭto. Mi estas el ĉiuj ĉi ebenaĵoj! Kial mi bezonus alian hejmlandon, se ili estas tiel belaj kaj vastaj? Kie estas via Dio? Tie, kie leviĝas la suno!
-Kaj kiu estas via patro?, mi demandis al Antonio.
-Mia patrino scias.
Filo, kio gravas estas, ke vi naskiĝis!
Kun aflikta rido mi esploris:
-Mulato, ĉu vi iras al Viĉado?
-Mi estis kaptita kelkajn tagojn, sed eksciis tion la ulo, kaj oni min liberigis. Kaj kiel oni diras, tie estas nur arbasroj kaj pli da arbaroj, kie oni ne povas rajdi sur ĉevalo, do kial tio? Tio, kion mi spertas, estas same kiel al la brutoj: mi deziras nur la herbejojn kaj la liberecon.
-La arbaroj apartenas al la indianoj, aldonis la maljunulino.
